Minning

Ég er móðir sem eins og því miður allt of margar aðrar mæður hef misst barn. Fyrir um áratug missti ég son minn í slysi, hann var þá 17 ára. Stundum er ég svo spurð hvort ég eigi börn. Já ég á einn son svara ég. Svo kemur kannski að því í samræðum að ég deili reynslu, tala um barnauppeldi, meðgöngur, brjóstagjafir og svo framvegis og þá tala ég alltaf í fleirtölu. Ræði um æsku sonar míns sem ég missti á sama hátt og hins sem er hér enn. Þá upplifi ég spurningarsvip. Ég sé í kollinum á fólki að það hugsar „sagðist hún ekki bara eiga enn son?“.    

En hversvegna segist ég ekki eiga tvö börn aðspurð. Kannski af því að næsta spurning er svo oft og hvað eru þau að gera? Kannski af því að hann er ekki hér lengur. Alla vega er þetta alltaf að þvælast fyrir mér. En hvort sem sonur minn er lífs eða liðinn er hann umfram allt og verður alltaf sonur minn. Drengurinn okkar sem kvaddi of snemma. Í dag 10. maí hefði hann orðið 29 ára. Stundum dreymir mig hann, en í draumum mínum er hann oftast barn. Seinast dreymdi mig hann í pollagalla með óræðan svip og ég slökkti á klukkunni og leyfði mér að dreyma oggulítið lengur. Það er nefnilega erfitt að vakna og vita að hann er ekki hér.

Um daginn hlustaði ég á gamla konu sem sagðist ekki vera plöguð af eftirsjá í lífinu enda gert það sem hún vildi. Kannski má segja það sama um mig ég hef haft tækifæri til að gera það sem ég hef viljað. En ég er samt plöguð af eftirsjá. Mín eftirsjá er að hafa ekki fengið að upplifa fullorðinslíf Sturlu yngri sonar míns. Upplifa hvernig maður hann hefði orðið, hvaða tækifæri og verkefni hann hefði fengist við í sínu fullorðinslífi. Sigra hans og ósigra, gleði og sorgir. Það er mín mesta eftirsjá.

Á afmælisdaginn hans hugsa ég meira til hans en alla aðra daga. Minning hans lifir með okkur hinum. Í dag gáfum við nafna hans fótboltatreyju sem Sturla átti. Hann fór stoltur í henni heim og ég horfði stolt á.  Að lokum: „Elsku Sturla mömmustrákur til hamingju með daginn þinn“.

Slíta naflastrenginn

Eftir mikla umhugsun ákvað ég að setja upp mína eigin heimasíðu, halda blogginu fyrir hina pólitísku hlið á sjálfri mér en síðunni fyrir það sem snýr beint að leikskólastarfi. Hér á blogginu  ætla ég t.d. að hafa skoðun á sameiningarmálum leikskóla, pólitískum ákvörðunum um fækkun fermetra, um stjórnmál í sinni víðustu mynd, forsetakosningar ef sá gállinn er á mér og hvaðeina.

Á vefnum eiga að birtast greinastubbar um allt mörgulegt sem snýr að leikskólastarfi, hugmyndafræðilega sem hagnýtt. Með tíð og tíma vona ég að vefurinn vaxi og verði öflugur hugmyndabanki. Mest af því sem þar er að finna núna hef ég skrifað en vonast til þess í framtíðinni að aðrir ljái mér hugsun og skrif.

Vefurinn minn fékk heitð Laupur. Laupur er auðvitað tilvísun í hrafnshreiður en fyrir mig er tenginginn líka í að fyrir löngu þegar við Guðrún Alda (mín helsta samverkakona) vorum að velta fyrir okkur íslensku heiti á efnisveitur fyrir leikskóla kom hún með orðið Laupur. Við völdum það ekki, vegna þess að laupur er e.t.v. meira safn en veita og eðli efnisveitu er að vera miðstöð og að vera farvegur en ekki endapunktur. Hinsvegar hefur laupurinn fylgt okkur og þegar ég var að ákveða nafn á vefinn, ákvað ég að nýta þessa gömlu hugmynd.

Þeir sem hafa áhuga geta litið á vefinn hann má finna á www.laupur.is

Óskirnar búa í hjartanu

Nýlega heyrði ég samræðu tveggja barna, hann fjögurra og hálfsárs og hún tveimur árum eldri. Yngra barnið fór að ræða um óskirnar sínar. Þær byggju í hjartanu sagði það, og þegar hjartað hvílir sig á nóttunni  og sefur þá hvíla óskirnar sig og sofa líka. Og þegar maður deyr þá er maður ekki lengur til og þá eru óskirnar heldur ekki til. Eldra barnið hlustaði með athygli á og sagði svo "já og svo lætur guð óskirnar rætast". Yngra barnið horfði stóreygt á það eldra og spurði svo "hvað er guð?"

Vel að merkja yngra barnið er vel verseraður í englum og himnaríki, en guð hefur einhvernvegin alveg farið fram hjá. 

Einhverfudagurinn er dagurinn hans Spencers Þórs

Það er dagur einhverfra í dag. Í okkar fjölskyldu er ungur maður með einhverfu, hann elskar útiveru og hreyfingu, en líka tölvur og Disneymyndir. Hann hefur frábært jafnvægi og er góður á línuskautum og skíðum, en líka að synda. Hann hleypur eins og vindurinn, og við móð og másandi á eftir honum. Hann getur nefnilega "gufað" upp ef samferðafólkið er ekki vakandi. Hann elskar að heimsækja Space Needel og situr þá löngum stundum á sama stað, horfir í gegn um sömu rimlana á báta sigla fyrir utan borgina. Pabbi hans á mótorhjól og að sitja aftan á og þeysast umhverfis Puget sound er eitt það skemmtilegasta sem hann veit. Þegar hann var yngri undi hann löngum stundum við að spila eigin tónlist á hljómborð.

Hann er löngu vaxinn okkur upp yfir höfuð og þegar við hittumst kreistir hann okkur fast. Hann er kominn með skeggbrodda og pabbi hans hjálpar honum að raka þá í sturtunni. Hann er kreðsinn á mat og vill alls ekki borða allt. Hann er sólginn í harðfisk.

Vikulega hittum við hann á skype og þá vill að að við Lilló sitjum bæði fyrir framan tölvuna, ef ég er ekki komin, þá heyrist með hans sérstöku rödd og áherslum, KriStin, KrisStin. Í skype segjum við honum að við elskum hann og hann sýnir okkur myndirnar sem hann er að teikna. Hann á orð en fyrir okkur virka þau oftast samhengislaus. En ekki alltaf og hann endar alltaf samtölin við okkur með þvi að segja að hann elski okkur.

Stundum þylur hann upp romsur og hann kann heilar bíómyndir utan að. Nýlega var hann að gera alla vitlausa með því að þylja upp eintómar talnarunur. Svo fann pabbi hans út að hann var búinn að umsnúa stafrófinu. Hann var að stafa heilar setningar. Hann er læs og skrifandi og hann er reiknishaus.

Pabbi hans sagði kennurunum frá að Spencer væri í raun að tjá sig með tölunum. Hann er í bekk með fleiri krökkum með einhverfu, dag einn var hann að bora í nefið. Kennarinn skrifaði upp á töflu með tölustöfum, Spencer hættu að bora í nefið. Og uppskar skæran hlátur.

Spencer Þór hefur auðgað líf okkar síðustu 16 ár og við elskum hann skilyrðislaust.

Mikil eftirspurn - lítið framboð. Fælum þessa fáu frá

því miður mátti búast við því að leikskólakennarar segðu upp hjá borginni. Það er erfitt og kannski alveg ástæðuslaust að láta bjóða sér upp á  aðferðafræði borgarinnar. Satt best að segja er ég mest hissa yfir að fleiri hafi ekki gert það sama. Það vill svo til að það er mun meiri eftirspurn eftir leikskólakennurum en framboð, það á líka við um næstu bæjarfélög. Þeir leikskólakennarar sem ákveða að senda inn uppsagnarbréf hafa því úr nógu að velja.

Ég græt hins vegar fyrir hönd barnanna í borginni. Þeirra missir verður mestur. Það er vont að sjá á eftir því fagfólki sem hefur leitt starfið (gegnum súrt og sætt, en aðallega súrt). Það er vont að sjá á eftir fagþekkingu og reynslu, það er vont að sjá á eftir stöðuleika (leikskólakennarar eru nefnilega minna líklegir til að skipta um starf og eða vera veikir).

Borg sem ætlar að kenna sig við fjölskyldugildi verður að huga að þeim sem eiga að standa undir þeim gildum með henni. Leikskólakennarar eru án efa í þeim hópi.

Leikskólakennarar segja upp

Áskoranir og ævintýr - útinám barn í þéttbýli

Ráðstefna um útinám barna og náttúrlega leikvelli verður haldin í húsnæði menntavísindasviðs HÍ frá 31. maí til 2. júní. Á ráðstefnunni munu fjöldi innlendra og erlendra sérfræðinga um útinám og leikvelli halda erindi og vera með vinnustofur. Heimasíða um  m.a. fyrirlesara og dagskrá hefur verið sett upp.

Aðalhvatamaður að ráðstefnunni er George Hollanders sem hefur verið óþreytandi að halda málefninu á lofti og sett sig í samband við fólk um alla Evrópu. Ráðstefnan er einstakt tækifæri fyrir alla sem áhuga hafa á velferð barna og okkar allra til framtiðar að hittast og deila reynslu.

Ég hvet alla til að kynna sér heimasíðuna og huga að því að taka dagana frá.   

https://utinam.hi.is/

Hliðarsjálfið

Ég hef haldið úti þessari bloggsíðu frá því snemma árs 2007, stundum hef ég verið virk og stundum minna virk í skrifum mínum. Hér hef ég deilt ýmsu úr mínu persónulega lífi, skoðunum mínum á mönnum og málefnum. Hér er ég oftast verulega pólitísk. Hinsvegar hef ég lengi átt mér þann draum að búa mér til síðu þar sem ég geymi "bara" leikskólatengt efni á. Ég ákvað að láta slag standa og útbjó mér hliðarblogg við þessa síðu. Á nýju síðunni ælta ég að setja ýmislegt efni, frá mér og öðrum sem MÉR finnst áhugavert og vil koma á framfæri við fleiri.

Nýja bloggsíðan er auðvitað enn á brauðfótum en ég vona að mér gefist tími i sumar til að fylla betur út í hana. Ég vona auðvitað að hún eigi eftir að gagnast leikskólafólki og kannski áhugasömum foreldrum. Hef til dæmis hugsað mér að einn flokkurinn þar fjalli um samstarf foreldra og leikskóla.

Fyrir áhugasama þá er slóðin á nýju síðuna sem heitir Leikskólalaupur http://leikskolabanki.blog.is/blog/leikskolabanki/